News Ticker

Delta Wires – Born in Oakland

Tekst: Martin van der Velde

De Delta Wires hebben Oakland (San Francisco Bay Area), California als uitvalsbasis. In 1991 bracht de band al hun eerste album, dat verder geen titel had uit. Een onderzoek van Ernie Pinata naar de ontwikkeling en de geschiedenis van de blues tijdens zijn studie aan het ‘California College of Arts and Crafts’ leidt tot het ontstaan van de Delta Wires. Ondertussen heeft deze zanger en mondharmonicaspeler met zijn band al zes albums op zijn naam staan. Een band waarin vanaf het begin af aan de horn section altijd een prominente rol heeft gehad.

In 2008 stond de band in de finale van de International Blues Challenge in Memphis, Tennessee en in 2012 werd de band zelfs opgenomen in de California Blues Hall of Fame, een onderscheiding die niet voor een ieder is weggelegd. Na het titelloze debuut duurt het tot 2000 voordat er een opvolger ligt, Delta Wires (Take Off Your Pajamas), Live In San Francisco (Orchard Records) wordt zeer goed door de pers ontvangen. In 2002 verschijnt Tears Like Rain en drie jaar later Them That’s Got, beiden op Mudslide Records. Ondertussen beleeft het debuut album een re-release in 2006 en is het tweede live album Live @ 105 Degrees (2008, Mudslide Records) voorlopig even het laatste werk van de Delta Wires. Een soort van best of album Anthology (Mudslide Records) uit 2013 is interessant omdat zes van de achttien tracks opnames uit de zeventiger jaren betreffen, opnames die werden vastgelegd tijdens sessies voor lokale radiostations en nu na lange tijd eindelijk voor de fans op deze verzamelaar beschikbaar zijn, de overige twaalf tracks komen van de eerder genoemde uitgaves.

De huidige bezetting bestaat naast Ernie uit, Tom Gerrits, die sinds jaar en dag verantwoordelijk is voor de lage tonen, uit Richard Healy (gitaar) en Tony Huszar (drums), de blazerssectie bestaat uit Gerald Jonutz (saxofoon), David Bowman (trombone) en John Christensen (trompet). Born In Oakland trapt af met het funky gespeelde Sunny Day, waarin de blazers direct aan de bak kunnen. Ernie Pinata beschikt naast een fijne zangstem over een behoorlijke dosis mondharmonica techniek. Hij blaast met een lekker rauw randje een korte solo in de vrolijk rockende shuffle Vacation. In Your Eyes en het meer poppy klinkende Devil’s In My Headset gaat het er lekker relaxed aan toe, in de eerste is er ruimte voor een korte trompet en trombone solo van respectievelijk John Christensen en David Bowman, maar in de tweede trekt Richard Healy even lekker op zijn gitaar van leer. Na het funky en groovy Fun Time en I Don’t Care is het tijd voor het instrumentaal gespeelde In The Middle, waarin er ruimte is voor iedere solist om even flink uit te pakken. Met het funky All I Have To Give, met wederom stevig harpwerk van Pinata en fraai gitaarwerk van Healy zijn we al weer bij het eind van de schijf aangeland.

Naast het feit dat de mannen onder andere het San Francisco Blues Festival, Russian River Blues Festival, Monterey Bay Blues Festival, Shasta Blues Society’s Redding Blues by the River Festival, Crescent City Blues Festival, Central Valley Blues Festival, Oakland Blues and Heritage Festival, Sacramento Jazz Festival van hun aanstekelijke muziek hebben voorzien, kunnen ze terug kijken op succesvolle samenwerkingsverbanden met Van Morrison, John Lee Hooker, Freddie King, The Neville Bros, Dr. John, Elvin Bishop, John Mayall, Charlie Musselwhite, Boz Scaggs, Buddy Guy en Junior Wells. Wanneer je je bedenkt dat deze formatie al vanaf begin zeventiger jaren actief is dan weet je dat je met een ervaren gezelschap van doen hebt. Maar van slijtage is nog niets te horen, nee dit stel klinkt nog zo fris als een hoentje en kan nog jaren mee.


Tracklist:
1 . Sunny Day
2. Fine and Healthy Thing
3. Vacation
4. Your Eyes
5. Days Of The Week
6. Devil’s In My Headset
7. Fun Time
8. I Don’t Care
9. In The Middle
10. All I Have To Give

Website Delta Wires

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*