News Ticker

Mick Kolassa and the Taylor Made Blues Band – 149 Delta Avenue

Tekst: Martin van der Velde

Niet zolang geleden presenteerde Mick Kolassa Double Standards aan het publiek, een album vol klassieke blues die als duetten met bevriende muzikanten werden vastgelegd en nu ligt er al weer een vervolg op dit album. Maar eerst nog even een kleine herintroductie voor wie de man niet kent. Mick Kolassa komt van oorsprong uit Michigan maar woont ondertussen al weer heel wat jaren in Mississippi wat hem uiteindelijk ook zijn bijnaam Michissippi Mick heeft opgeleverd. Vijfentwintig jaar geleden besloot hij, in goed overleg met zijn vrouw om zijn goed betaalde dagbaan op te zeggen en richting het zuiden te trekken, waar hij de kans krijgt om muzikanten als T Model Ford, de Burnsides en de Kimbroughs te ontmoeten en zelfs het podium mee te delen.

Zijn bezoekjes aan het Riverside Hotel in Clarksdale, de plek waar Bessie Smith overleed, Muddy Waters, Howlin’ Wolf en John Lee Hooker overnachten en waar Ike Turner aan zijn hit Rocket 88 werkte, kortom een bron van inspiratie en de mogelijkheid om nog dichter bij de oorsprong van de blues te komen. Hij houdt zich ondertussen al zo’n vijftig jaar met muziek bezig. Blues, roots, folk en jazz in zijn vele vormen spreken hem het meest aan. Al sinds jaar en dag zetelt hij in de raad van bestuur van de Blues Foundation. Als je Mick naar zijn meest bijzondere muziek herinneringen vraagt noemt hij het volgende. Zonder het zich op dat moment te realiseren jamde hij als tiener in een club in Chicago met Alvin Lee, pas ’s avonds bij het bezoeken van een concert van Ten Years After ontdekt hij dat hij ’s middags met de bandleider had gespeeld. En zijn ontmoeting met Mud Morganfield en de dochter van Howlin’ Wolf op de zelfde dag, simpel weg omdat het kinderen van muzikanten zijn die hij enorm hoog heeft zitten.

Opmerkelijk is het feit dat Mick Kolassa nog niet eens zo lang geleden zijn werk voor het eerst aan cd heeft toe vertrouwd. In 2014 verschijnt de cd Michissippi Mick en een jaar later ligt daar Ghosts Of The Riverside Hotel. Jeff Jensen die beide albums heeft geproduceerd is ook weer van de partij op Taylor Made Blues uit 2016. Naast het producerswerk neemt hij wederom de rol van gitarist op zich. In 2017 neemt Mick samen met Marc Telesca You Can’t Do That op, een akoestisch Beatles blues tribute album. En nu al weer zo kort op Double Standards heeft Mick de tijd rijp geacht om met een volgend album te komen.

Op 149 Delta Avenue heeft Mick naast zijn vaste begeleiders David Dunavent (gitaar), Leo Goff (bas), Lee Andrew Williams (drums), Chris Stephenson (toetsen) en achtergrondzangeressen Susan Marshal en Daunielle Hill een aantal gasten uitgenodigd waarvan Toronzo Cannon en Eric Hughes wellicht de meest bekenden zijn. De cd gaat meteen pittig van start, met de rocker I Can’t Slow Down laat Mick ons weten dat hij nog energie genoeg heeft en dat hij nog niet aan stoppen denkt. De eerder genoemde Eric Hughes blaast een stevige partij mondharmonica in de vlotte shuffle US 12 to Highway 49, waarmee de vaart er flink in blijft zitten. Pas in Alternative Man, Cotton Road, American Intervention, Pullin Me Down en Whiskey in the Mornin’ neemt hij voor langere tijd iets snelheid terug. Toronzo Cannon neemt een deel van de gitaarpartijen waar in Cotton Road, een sfeervol nummer dat over het zware slavenleven gaat en waarin we het gerinkel van de ketens terug horen komen. Met I Don’t Need No Doctor, waarvan we ook de uitvoering van Ray Charles zouden kunnen kennen zit Kolassa weer in een heerlijke vlotte funky groove met alle ruimte voor prima koperwerk van saxofonist Kirk Smothers en trompetist Marc Franklin. Mick Kolassa is gezegend met een mooie warme en zware zangstem die heel flexibel en herkenbaar is. Met het grootste gemak schakelt Mick van kalm werk naar funk om vervolgens twee verschillende shuffle’s Miss Boss (Larry Garner) en 35 Miles to Empty 3, met harpspel van Ric Hughes op rij neer te zetten. De alternatieve versie van Alternative Man klinkt een stuk steviger dan de eerste en rockt er lekker op los. Tot besluit het verrassende Viper waarmee Kolassa ineens op een oude stijl jazz spoor zit, een vreemde eend in de bijt wellicht maar zeker smaakvol te noemen.

Wederom een zeer variabele cd van Mick Kolassa, die naast een paar covers voor het grootste deel uit eigen materiaal bestaat en waarop een trits aan gasten een bescheiden en soms meer bepalende stempel op de songs drukken. De man beschikt over een machtig mooie zangstem en gelukkig geeft hij in zijn eerste song al aan dat hij nog niet denkt aan om het iets rustiger aan te doen. We kijken al weer uit naar zijn volgende uitgave.


Tracklist:
01. I Can’t Slow Down
02. US 12 to Highway 49
03. Alternative Man
04. Cotton Road
05. American Intervention
06. Pullin Me Down
07. Whiskey in the Mornin’
08. I Don’t Need No Doctor
09. Miss Boss
10. 35 Miles to Empty
11. Alternative Man Alternative
12. The Viper

www.mimsmick.com

1 Reactie op Mick Kolassa and the Taylor Made Blues Band – 149 Delta Avenue

  1. martin van der velde // 1 oktober 2018 op 08:07 // Beantwoorden

    Als aanvulling op het artikel over Mick Kolassa’s nieuwste uitgave wil ik opmerken dat hij, de met een Grammy Award onderscheiden Micheal Freeman bereid heeft gevonden om het producerswerk op zich te nemen.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.