News Ticker

Mick Kolassa – Double Standards

Tekst: Martin van der Velde

Mick Kolassa komt van oorsprong uit Michigan maar woont ondertussen al weer heel wat jaren in Mississippi wat hem uiteindelijk ook zijn bijnaam Michissippi Mick heeft opgeleverd. Vijfentwintig jaar geleden besloot hij, in goed overleg met zijn vrouw, om zijn goed betaalde dagbaan op te zeggen en richting het zuiden te trekken, waar hij de kans krijgt om muzikanten als T Model Ford, de Burnsides en de Kimbroughs te ontmoeten en zelfs het podium mee te delen. Zijn bezoekjes aan het Riverside Hotel in Clarksdale, de plek waar Bessie Smith overleed, Muddy Waters, Howlin’ Wolf en John Lee Hooker overnachten en waar Ike Turner aan zijn hit Rocket 88 werkte, kortom een bron van inspiratie en de mogelijkheid om nog dichter bij de oorsprong van de blues te komen.

Hij houdt zich ondertussen al zo’n vijftig jaar met muziek bezig. Blues, roots, folk en jazz in zijn vele vormen spreken hem het meest aan. Al sinds jaar en dag zetelt hij in de raad van bestuur van de Blues Foundation. Als je Mick naar zijn meest bijzondere muziek herinneringen vraagt noemt hij het volgende. Zonder het zich op dat moment te realiseren jamde hij als tiener in een club in Chicago met Alvin Lee, pas ’s avonds bij het bezoeken van een concert van Ten Years After ontdekt hij dat hij ’s middags met de bandleider had gespeeld. En zijn ontmoeting met Mud Morganfield en de dochter van Howlin’ Wolf op de zelfde dag, simpel weg omdat het kinderen van muzikanten zijn die hij enorm hoog heeft zitten.

Opmerkelijk is het feit dat Mick Kolassa nog niet eens zo lang geleden zijn werk voor het eerst aan cd heeft toe vertrouwd. In 2014 verschijnt de cd Michissippi Mick en een jaar later ligt daar Ghosts Of The Riverside Hotel. Jeff Jensen die beide albums heeft geproduceert is ook weer van de partij op Taylor Made Blues uit 2016. Naast het producerswerk neemt hij wederom de rol van gitarist op zich. In 2017 neemt Mick samen met Marc Telesca You Can’t Do That op, een akoestisch Beatles blues tribute album. En nu ligt daar al weer Double Standards, een album vol classic blues songs die als duet gebracht worden. Al jaren geleden had Mick met Sugaray Rayford het plan opgevat om 600 Pounds of Heavenly Joy als duet op te nemen, beiden gaan door het leven met een kleine reserve en zo lijkt de song hun dan ook op het lijf geschreven. De basis tracks zijn al in 2016 in de Ardent Studio in Memphis vastgelegd. Wederom heeft Jeff Jensen voor de productie en het gitaarspel ingestaan, zijn vaste bassist Bill Ruffino heeft samen met drummer James Cunningham en organistChris Stephenson de basistracks ingespeeld. Verder vullen Eric Hughes (harmonica), Jeremy Powell (piano), Alice Hasan (viool) en de gitaristen Colin James en David Dunavent op enkele tracks aan. Voor de zangpartijen moet er serieus gepland worden, deze kunnen pas worden vastgelegd wanneer de desbetreffende vocalist in Memphis beschikbaar is voor opnames. De stem van Sugaray Rayford is vergelijkbaar met die van Mick Kolassa, twee krachtige stemmen die elkaar perfect aanvullen in Willie Dixon’s 600 Pounds of Heavenly Joy. Dixon lijkt hof leverancier van het repertoire van Double Standards te zijn want naast het eerste nummer worden I Just Want to Make Love To You met Heather Crosse en Spoonful met Erica Hughes op geweldige wijze in duetvorm gecoverd. Maar ook van Hudson Whittaker, die bij het grote bluespubliek beter bekend is onder de naam Tampa Red worden de nodige songs op fraaie wijze vorm gegeven, It’s Tight Like That met Victor Wainwright, It Hurts Me Too met Patti Parks en Don’t You Lie to Me met Gracie Curran. Het nummer Fever, origineel van Eddie Cooley en Otis Blackwell zou je wellicht hier niet zo snel verwachten maar past in de uitvoering van Mick Kolassa en Annika Chambers prima binnen het concept. Nee dan liggen BB King’s Rock Me Baby met Tullie Brae, Big Bill Broonzy’s Key to The Highway met Eric Hughes en Early in The Morning (Dallas Bartley, Leo Hickman, Louis Jordan) met David Dunavent meer voor de hand als standard songs. Met Nobody Knows You When You’re Down and Out (Jimmy Cox) en Ain’t Nobody’s Business (Porter Grainger, Everett Robbins) met respectievelijk Tas Cru en alle eerder genoemde vocalisten heeft Mick voor twee hele fraaie slow bluesnummers gekozen. Jeff Jensen die met zijn uitstekende muzikanten verantwoordelijk is voor de geweldig ingespeelde basistracks mag als vocalist komen opdraven in Blind Joe Reynolds Outside Woman Blues en ook dat doet hij niet onverdienstelijk. Mick Kolassa heeft met al deze duet uitvoeringen deze bekende werken net even weer een andere draai gegeven. Net zoals bij al zijn vorige uitgaves schenkt Mick Kolassa de opbrengst van Double Standards aan Blues Foundation’s HART Fund en Generation Blues Programs. Twee redenen om dit album aan te schaffen dus, één om dat het een pareltje is en twee om dat het ook nog eens een goede doelen steunt.


Tracklist:
01 600 Pounds of Heavenly Joy
02 I Just Want to Make Love To You
03 It’s Tight Like That
04 Fever
05 Nobody Knows You When You’re Down and Out
06 Rock Me Baby
07 Key to The Highway
08 Spoonful
09 It Hurts Me Too
10 Early in The Morning
11 Don’t You Lie to Me (Evil)
12 Outside Woman Blues
13 Ain’t Nobody’s Business

Website Mick Kolassa

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.