News Ticker

Trevor Sewell – Calling Nashville

Tekst: Martin van der Velde

De van oorsprong Britse muzikant Trevor Sewell vertrekt zo’n vijf jaar geleden van uit Sunderland naar Amerika om daar zijn muzikaal geluk te zoeken en dat lijkt aardig gelukt. In korte tijd neemt hij vier albums op en tourt hij intensief door geheel Amerika. Daarnaast sleept hij ook nog eens bijna twintig internationale awards in de wacht. Zijn eerste solo release Calling Your Name (2012) staat diverse weken op positie één in de American Blues Scene charts en daarmee was Trevor Sewell’s naam meteen gevestigd. In 2013 brengt hij het album Independence uit dat dat jaar erop gevolgd wordt door Face To Face – Unplugged, een album dat hij live opneemt in de legendarische Capitol Records Studios in Hollywood. In 2015 volgt het in beperkte mate verschenen Hollow.

Nu twee jaar later ligt er al weer een nieuwe uitgave Calling Nashville, een album dat veel Americana herbergt, maar ook klanken uit de pubs uit Ierland in zich heeft. Kellen Michael Weinrich is als violiste verantwoordelijk voor die sound, Some Day opent met pure Ierse folks klanken om vervolgens een stevige verrassende wending te krijgen. In het kalme Mountain Of Gold komt Trevor Sewell zijn prachtige diepe stem volkomen tot zijn recht. Met summiere ondersteuning, waarin het akoestische spel van Sewell voor een fraai Americana feel zorgt weet de backing band meteen de juiste sfeer neer te zetten. Tijd voor de eerste gast, Janis Ian weet meteen voor een hoogte punt te zorgen op Calling Nashville. In het zeer jazzy klinkende Fade To Grey komen de stemmen van Ian en Sewell geweldig samen, tevens verzorgt deze uitstekende muzikante voor perfecte toetsten ondersteuning. Sewell weet ieder nummer kleur te geven door een ander instrument op de voorgrond te zetten. In Matter Of Time is de slide bepalend voor de sound, dit naarmate de track vordert steeds ruiger klinkend nummer neigt naar swampblues, die wij kennen van Tony Joe White. Tijd voor de tweede gast vocaliste, Tracy Nelson die komt ondersteunen in Long Time Ago. Een song waarin juist de gitaarpartij weer heel clean is ingespeeld. De samenzang van Nelson en Sewell krijgt met ondersteuning van Hammond een mooie gospelfeel. In You Ain’t What I’m Looking For grijpt Sewell terug naar pure blues om vervolgens de country song Tear It Down in te zetten. In dit kalme nummer komt zijn hese goed tot zijn recht, daarnaast blend het gitaarspel perfect met het vioolspel van Kellen Michael Weinrich. Bij de eerste klanken van Stand Next To Him schiet de Charles Daniels Band even door mijn gedachten, dit op stevige country rock gebaseerd nummer krijgt mede keur door passend vioolspel. Blanket Of Hope beweegt zich mede door de meerstemmige zangpartijen richting gospel. Met slechts piano ondersteuning van Janis Ian besluit Sewell met het kalme Shadows zijn vijfde album. Calling Nashville is een uitermate gevarieerd album geworden, dit is mede te danken aan het feit dat in zo’n beetje ieder nummer een ander instrument een hoofdrol krijgt en daardoor mede bepalend is voor de sound, tel daarbij op de fraaie bijdrages van Janis Ian en Tracy Nelson en de mooie diepe stem van Trevor Sewell en je hebt diverse bouwstenen voor een topalbum.


Tracklist:
01. Some Day
02. Mountain Of Gold
03. Fade To Grey
04. Matter Of Time
05. Long Time Ago
06. You Ain’t What I’m Looking For
07. Tear It Down
08. Stand Next To Him
09. The Way You Are
10. Blanket Of Hope
11. Shadows

Website Trevor Sewell

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*