News Ticker

Concertverslag Dirt River Radio / Interview Heath Brady

Tekst: Herbert Schluter  engelse vlag
Interview: Frances Leusink
Foto’s/video: Jan van Eck

En alweer, hè… In 2014 was ’t een feestje toen de Australische mannen van Dirt River Radio de zaal plat speelden. We hebben er dus twee jaar op moeten wachten, maar op zondagmiddag 28 augustus maakte dezelfde band zijn opwachting weer bij NiXenMeeR in Enschede. Wel in een iets andere samenstelling dan de vorige keer. Frontmannen en eyecatchers ‘Danger Alexander’ Raunjak op zang en witte Gretsch, Heath Brady op z’n zwarte Gretsch en ook zang, waren de vorige keer ook van de partij maar nieuwe gezichten (althans: voor ons…) waren Anthony Casey op bas en Matt Bray op drums, met z’n vieren ook verantwoordelijk voor het nieuwste schijfje: Sun City White.

Uiteraard waren veel liedjes die we in twee sets hoorden afkomstig van dit schijfje zoals The Ballad of Jacky Favours, Black Eyed Mondays en de titelsong van de CD, het onverwacht gevoelige Sun City White, door Alexander gespeeld als een tribute voor z’n vader. Kippenvelmoment…
Dirt River Radio 2016-1604
De eerste set werd afgesloten door Heath Brady met Unchained Melody, wat ‘m in eerste instantie aardig wat hilariteit opleverde aangezien iedereen dacht dat-ie een geintje maakte. Maar nee hoor, even iedereen wakker schudden en dan wordt ’t zo’n prachtige uitvoering die simpel met gitaar en zang begint maar met power eindigt als de hele band invalt.

Bij het begin van de tweede set staan d’r even maar drie mannen op ’t podium. Heath Brady had al een paar songs gedaan, Danger Alexander maakte een ietwat grieperige indruk, waterige oogjes, krakende stem en waarschijnlijk wat last van z’n ingewanden. Toen hij weer terugkwam kreeg hij van z’n grijnzende maatjes te horen: ‘How long does it take to change a G-string?’ waarop hij meteen reageerde met ‘Ask your mum!’.
Dirt River Radio 2016-1591
Gelukkig liet hij zich daardoor niet uit ’t veld slaan en werd de tweede set met al even veel power neergezet. Als je ze nog niet eerder hebt gezien: dit is zo’n heerlijke, eerlijke recht-toe-recht-aan band: niet lullen, spelen! Gewoon vakmannen die weten hoe ze muziek moeten maken en het publiek blij kunnen maken! Postcards from the Road, Methamphetamine Boogie, Lady Muthafucka en Cocksucking Blues, op de setlist met hele grote letters geschreven als ‘COCK’.
Dirt River Radio 2016-1593
Afsluiters waren, hoe kan ’t ook anders, het DRR lijflied ‘All My Friends’ waarbij ondergetekende en mijn maatje Erik werden uitgenodigd on stage om het laatste refrein nog even mee te brullen! ‘All my friends are fucked up, and all my friends are drunk, but all my friends looked after me, so I think I’ll get fucked with them today…’ en Fuck You, I miss you, van hun voorgaande albums. Dus ja, dan is ’t niet gek dat je na afloop naar huis fietst met een paar gesigneerde foto’s, een eveneens gesigneerd exemplaar van dat laatste album en een ENORME grijns op m’n waffel die d’r maandag nog steeds op zat! Heerlijke band!
Dirt River Radio 2016-1612
Vanaf Dinsdag 06 september is hier ook het interview te horen dat Frances Leusink had met Heath Brady:

http://www.dirtriverradio.com
www.nixenmeer.nl

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.