News Ticker

Big Boy Bloater & the Limits – Luxury Hobo

Tekst: Jan van Eck

De in 1971 geboren Engelsman pakte de gitaar op op elf-jarige leeftijd en kreeg bij het spelen direct de invloed van vaders mee. Thuis was de hele dag gevuld met rock & roll, 60’er hits en nog veel meer. Al deze invloeden hebben hem gebracht tot waar hij nu staat. Als 13-jarige had hij al het idee dat er geld te verdienen was door op te treden in pubs en clubs. Optreden met eigen bands, en het volgen van de retro R&B en blues scene, kwam hij al snel op de lijsten te staan om met enkele legende’s uit de 50’er jaren blues en R&B mee te spelen. Daarbij viel hij Mark Lamarr (radio-dj en televisie presentator) op. Deze stopte zijn eigen geld in een limited-editie vinyl release met één song van Bloater, om ter ere van de award winning BBC Radio 2 show ‘Shaeke Ratlle and Roll’, deze als een weggevertje (in 2008) in een oplage van 100 stuks, uit te brengen.

Hiermee leek zijn carrière bezegeld. Maar in 2009 blokkeerde Bloater. Hij voelde zich gevangen in zijn eigen band’s succes. Er was te weinig ruimte voor vernieuwing en een ander publiek. In 2010 nam hij de tijd om weer songs te schrijven en (tijdelijk) met andere muzikanten op te treden. De ene avond voor 20.000 man de andere voor 20 en beiden konnen hem plezieren. Het resultaat van deze opgebloeide Bloater leverde kort achter elkaar, in 2011 en 2012, twee nieuwe albums op en via een optreden bij Jools Holland kwam alles in een stroomversnelling.

Nu in 2016 is er zijn nieuwe schijf, Luxury Hobo.
Met de volumeknop op 10 komt de opener Devils not Angels lekker binnen, uptempo, stevig met een heerlijk repeterend orgeltje. Dat belooft veel goeds. Wat mij in de opener al opviel wordt in It came out of the swamp bevestigd. De wat rauwe sound en de rauwe stem van Big Boy Bloater doen mij denken aan de, helaas niet meer bestaande, Mississippi Mudsharks. Net zo rauw en ook met sobere/sinistere teksten zoals ook in het nummer I got the feeling someone’s watching me. Het gitaar/slide spel van Bloater is een genot om naar te luisteren, verrassende wendingen en eigenzinnig. Gewoon verfrissend om te horen. Het is in zijn geheel niet zo rauw als de opener maar kent heerlijke variaties waarvan All things considered het bewijs is, ingetogen maar een prachtig nummer, maar ook hier klinkt hij op zijn mooist met de volume vrij hoog.

Veertig minuten precies duurt deze prachtige schijf, dit hadden er van mij meer mogen zijn, maar het is bepaald geen straf om hem meerdere keren achtereen te draaien.

Release datum: 26 februari 2016
Label: Mascot Label Group

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.