News Ticker

Chris Stapleton – Traveller

Tekst: Frances Leusink

Vloeken mag niet. Maar toen ik dit album te horen kreeg ontsnapten enkele krachttermen aan mijn anders zo keurig formulerend spraakapparaat. Soms grijpt een album je bij de strot om niet meer los te laten. ‘Traveller’ van Chris Stapleton is zo’n album. Een verzameling stuk voor stuk prachtige liedjes die her en der doen denken aan de country-sound van de late 70-er jaren. Een aanrader!

Geboren in 1978 in Lexington, Kentucky als zoon van een mijnwerker en een medewerkster van het plaatselijk gezondheidscentrum waagde Stapleton in 2001 de stap naar Nashville, Tennessee om daar zijn geluk te beproeven als songwriter en muzikant. Hij schreef 6 nummer-1 hits voor o.a. Kenny Chesney, Darius Rucker en George Strait en schreef (mee aan) meer dan 150 liedjes voor o.a. Adele, Luke Bryan, Tim McGraw, Brad Paisley, Dierks Bentley, Vince McGill, Peter Frampton en Sheryl Crow.

Van 2008 tot 2010 was Stapleton de zanger/gitarist van de bluegrass band ‘The Steeldrivers’. Met deze band won hij in 2009 hij de International Bluegrass Association Award. Ook sleepten ze drie Grammy Award nominaties in de wacht. In 2010 verliet Stapleton de band om een southern rock band te formeren, ’The Jompson Brothers’, waar hij de zang voor zijn rekening nam en met wie hij voor The Zac Brown Band mocht openen. Vanaf 2013 gaat Stapleton verder als solo artiest. Zijn eerste single ‘What are you listening to’ maakte weinig indruk.

Dan in mei 2015 verschijnt zijn debuut album ‘Traveller’ en dit debuut wordt laaiend enthousiast ontvangen. Het levert Stapleton meteen drie CMA (Country Music Award) nominaties op: ‘Album of the Year’, ‘Male Vocalist of the Year’ en ‘New Artists of the Year’.

‘Traveller’ is een reisverhaal. Een reis door de ziel van een man. Maar vergis je niet; geen zoetsappige tranentrekkers, geen ‘Ik-hou-van-jou-en-blijf-je-trouw’ geneuzel. Harde teksten. Stapleton’s stem doet de ramen trillen, hij jankt en gromt en huilt, waarbij de stem van echtgenote Morgane een meer dan schitterende toevoeging is.

De veertien nummers zijn stuk voor stuk juweeltjes. (Twee zijn niet van eigen hand: Tennesse Whiskey en Was it 26). Stapleton weet perfect de emotie weer te geven zoals in ‘Fire Away’ waarbij de spanning van de op handen zijnde knallende ruzie tot op het bot raakt (niet luisteren met liefdesverdriet!). ‘Whiskey and You’ dat vergeven is van spijt en pijn en ‘Daddy doesn’t pray anymore’ waarbij je weet dat Daddy een lang leven heeft gehad, dat de rust hem gegund is en dat hij gemist wordt. Een nummer als ‘The Devil named Music’ over het altijd onderweg zijn. En van ‘Might as well get stoned (and get it off my mind), druipt het ‘wat kan het me verrekken’ eraf.

Elektrisch gitaar, akoestisch gitaar, mandoline en zang zijn voor Stapleton’s rekening. De rest door zijn tour band. Zoals hij zelf zegt ‘It could not be more me’. Wat mij betreft mag er van deze man nog heel veel meer komen. The devil named music has taken my life.

( ‘Traveller’ is geproduceerd door Dave Cobb (o.a. Jason Isbell, Sturgill Simpson))

Website Chris Stapleton

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.