News Ticker

Electric Blues – Back To Grolloo

Tekst: Martin van der Velde

Iedereen kent het spreekwoord gezegde ‘driemaal is scheepsrecht’ maar dat gaat blijkbaar niet altijd op. 11 September 2021 zou de nieuwe release datum zijn van het album ‘Back to Grolloo’ van Electric Blues maar ook deze datum kon, nadat hij al twee maal was verschoven wegens coronamaatregelen niet doorgaan en zo ziet de band zich genoodzaakt om weer een nieuwe datum te zoeken om ‘Back To Grolloo’ aan het publiek te presenteren. Na verwacht wordt hierover binnen afzienbare tijd een besluit over genomen. Houdt daarvoor hun website in de gaten.

Maar eerst nog even een korte terugblik over het ontstaan van de band, dat terug gaat naar 1967 toen de bandleden Henk Vegt, Bert Bulk en Wendel Hillebrands nog onder de naam ‘Relax’ hun eerste noten speelden. In 1969 wordt de bandnaam omgedoopt in Electric Blues, dat beter past bij het repertoire van John Mayall, Cuby and the Blizzards, Savoy Brown, Ten Years After en Livin’Blues dat de band speelt. Sinds 1974 is mondharmonicaspeler Piétro Smeding de band komen versterken. Vijf jaar later brengt de band hun debuut album ‘Still going Strong’ uit, dat louter en alleen eigen materiaal kent, waarvan Henk Vegt de tekstschrijver is. Ondertussen heeft gitarist Aadje Kreeft (Blue Planet, The Incrowd, Think Tank en George Cash) de plek van de in 1989 overleden Wendel Hillebrands ingenomen. Edwin van Schijndel (In Crowd) is in een later stadium als toetsenist aan Electric blue toegevoegd en maakt zo de band compleet.

Sinds november 2011 repeteert de band wekelijks in de tot studio verbouwde schuur bij de boerderij van Henk Vegt in Ter Aar. Hun gezamenlijke liefde voor het werk van Cuby and the Blizzards heeft hen op het spoor gezet om zich volledig te gaan richten op het repertoire van deze legendarische Drentse band. In dit geval niet zomaar een coverband maar een band die zich volkomen heeft verdiept en ingeleefd in het omvangrijke werk van Cuby and the Blizzards en Muskee. In de loop van 2020 heeft Electric Blues de opnames afgerond van ‘Back To Grolloo’, een album dat vijftien titels telt en met de keuze van het vlot gespeelde ‘Just For Fun’ terug gaat naar ‘Desolation’, de eerste LP van Cuby and the Blizzards, maar de band trapt af met het niet voor de hand liggend ‘Simple Man’, dat een krachtige uitvoering kent en waarmee de band meteen laat horen dat ze niet alleen de strikte bluesnummers hebben geselecteerd, maar ook het meer gecompliceerde werk van de band beheerst en omarmt. Aadje Kreeft voorziet ‘The Sky Is Crying’ van vakkundig slidewerk en geeft alle ruimte aan Piétro Smeding en saxofonist Maureen Natzijl om kort te soleren. Het toetsenwerk van Edwin van Schijndel weet de juiste sfeer te raken in de ballad ‘Seasons Come, Seasons Go’, waarin de klanken van een spinet niet ontbreken. Zoals gezegd niet alleen nummers uit de Blizzards periode maar ook uit de tijd waarin Harry onder de naam Muskee werkt zoals ‘Brother Booze’, met een heerlijk bassende Bert Bulk en waarop de zangstem van Henk Vegt heel dicht bij die van Harry Muskee komt. Dat is zeker de grote troef van Electric Blues, de timing en frasering van Henk Vegt komt bij tijd en wijle wel heel dicht bij het origineel. De opmerking van Harry Bimolt, de neef van Harry Muskee “ik kreeg de rillingen toen jij jouw vocals inzette en ik daadwerkelijk dacht dat mijn neef Harry (Cuby) Muskee achter de microfoon stond” zet deze gedachte nog meer kracht bij. Maar ook het meer recente werk wordt niet geschuwd, zoals ‘Low Country Blues’, waarna de band ineens vier decennia terug gaat in de tijd met de shuffle ‘Go Down Sunshine’ met een heerlijke pianosolo van Edwin van Schijndel. En zo rijgt de band op zeer aangename wijze oude nummers (Tough On Me, Tough On You en Traveling With The Blues) aan latere songs (Somebody Will Know Someday en Once In A Lifetime). De ballad ‘Once In A Lifetime’ heeft Harry Muskee al op zijn achttiende geschreven maar pas in 2000 in café de Amer in Amen opgenomen voor het album ‘Hotel Grolloo’ en wordt nu door Electric Blues met veel gevoel en vol overtuiging neergezet. De band speelt niet klakkeloos de nummers na, maar voegt zelf fraaie elementen toe, zoals de saxofoonsolo van Maureen Natzijl in ‘Too Blind To See’, dat met een speeltijd van 7.20 breed wordt uitgesponnen maar geen moment verveelt. Verbazing wekkend is de keuze van ‘When I’m Honest’ van het album ‘Simple Man’ uit 1971, wat maar weer aangeeft hoe diep de band zich heeft verdiept in het oeuvre van Harry Muskee. Na het authentiek gespeelde ‘Unknown Boy’ volgt de overbekende uitsmijter ‘Window Of My Eyes’, met een mooi gitaar intro van Aadje Kreeft, dat zeker niet aan dit album mag ontbreken. Rest mij nog te melden dat bij deze uitgave een zeer verzorgt boekwerkje is bijgesloten, waarin naast smaakvol fotomateriaal alle teksten zijn opgenomen.

We hopen dat Electric Blues binnen kort in de grote zaal van café Hofsteenge in Grolloo hun uitstekende album ‘Back To Grolloo’ kan presenteren. Een werkelijk prachtige aanvulling op alles wat er gebeurt rond de herinnering aan Harry Muskee, die ons tien jaar geleden, op 26 september ontviel. Ik ben nu al zeer benieuwd naar het materiaal dat de band begin dit jaar heeft opgenomen voor de opvolgen van ‘Back To Grolloo’ en dat straks onder de titel ‘Another Day, Another.…’ beschikbaar komt.

Trackinglist:
01 Simple Man
02 The Sky is Crying
03 Just for Fun
04 Seasons come, Seasons go
05 Brother Booze
06 Low Country Blues
07 Go Down Sunshine
08 Tough on me , Tough on you
09 Somebody will know someday
10 Traveling with the Blues
11 Once in a Lifetime
12 Too Blind to see
13 When I’m honest
14 Unknown Boy
15 Window of my eyes

Website Electric Blues

2 Reacties op Electric Blues – Back To Grolloo

  1. Op bovenstaande verhaal van Martin van der Velde hoef ik eigenlijk niet toe te voegen. Hij heeft dezelfde mening als ik dat EB geen gewone coverband is, maar een echt eerbetoon neerzet aan Cuby+Blizzards. Deze band geeft er nog een extra dimensie aan door niet alle partijen na te willen spelen maar ook een eigen arrangement aan toevoegt, waarbij de kracht en de emotie van de nummers behouden blijft. Ik weet wat de bandleden er allemaal voor over hebben en de tijd die er in wordt gestoken want het zijn stuk voor stuk perfectionisten. En om die mannen te zien spelen is een lust voor het oog.

  2. ter aanvulling: zaterdag 25 september speelt Electric Blues in de MAALDERIJ te Heino.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.