News Ticker

Generation Blues Experience – Generation Blues Experience / Live at Lucy’s 51

Tekst: Martin van der Velde

Tot voor kort had ik nog nooit gehoord van deze band. Per toeval kreeg een solo cd van 16 jarige gitarist Ray Goren in handen en kwam na wat speurwerk erachter dat hij al een tijdje actief is in de band Generation Blues Experience. Een band waarin een jonge 12 jarige gitarist zich verbond aan zeer ervaren bluesmuzikanten die al flink op leeftijd zijn.

Dit gegeven maakte mij heel nieuwsgierig naar deze band. De band ontstaat per toeval wanneer Ray wordt uitgenodigd om eens mee je jammen tijdens de Bell’s Blues Workshop, een juke joint in Los Angeles waar iedere zondag een jamsessie wordt georganiseerd, om daar the real deal te leren van een aantal ervaren rotten uit het vak. Daar ontmoet Ray de 78 jarige zanger gitarist Jamie Bluesboy Powell die al een leven lang in het lokale South Central Los Angeles club circuit zijn boterham verdient. Ook Harmonica Sammy Lee die ook al ruim de zestig is gepasseerd is van de partij. Deze jam nodigt uit tot meer en een week later staat er al weer een jam in een andere lokale club gepland. De samenwerking bevalt over en weer zo goed dat er besloten wordt om een band op te starten, de Generation Blues Experience is geboren. Wanneer ze voor een VIP Corporate Event in Chicago geboekt worden en gevraagd worden om een album op te nemen die voor iedere deelnemer na afloop beschikbaar is komt de ontwikkeling van de band in een stroomversnelling.

De cd Generation Blues Experience is twee weken na het formeren van de band opgenomen. Zes tracks telt dit album en gaat van start met Rock Me Baby waarin het gitaar talent van de 12 jarige Goren meteen opvalt. Het gitaar geluid klinkt heel traditioneel en steekt niet echt af bij de sound van Jamie Powell die When You Leave Don’t Take Nothing voor zijn rekening neemt. Wat een heerlijke strot heeft die man, diep en krachtig en ook zijn gitaarspel is uitstekend. Ook in Every Day I Have the Blues is Powell de solist en neemt Sammy Lee de zang voor zijn rekening. Alle ruimte voor het talent van Goren in Little Bluebird waarin hij zowel de zang als de solo verzorgt. Constant verdelen de heren de rollen binnen de band Sammy Lee zingt in Sugar Momma en blaast traditioneel harmonica wat prima blend met het solowerk van Goren. De oude rotten in het vak besluiten met Man Of The House, naast de heerlijke stem waarover de man beschikt speelt hij ook nog eens een verdienstelijke solo op deze track. De ijzersterke begeleiding van de ritmesectie bestaat uit bassist Mike Barry en Albert Trepagniet Jr. op de drums.

Wat kan er in een jaar veel veranderen, twee totaal verschillende albums zijn het geworden. Waar Generation Blues Experience nog heel traditioneel klinkt hebben we het op Live at Lucy’s 51 met een heel andere Ray Goren van doen, gitaargeweld van meet af aan, Going Down knalt de speakers uit. Geen ruimte meer voor solo gitaarwerk van Jamie Powell in When You Leave Don’t Take Nothing, maar gelukkig kunnen we genieten van man’s geweldige relaxte en krachtige stem. Goren speelt met feedback, vliegt de hals op en neer en etaleert alles wat hij in huis heeft, niet normaal 13 jaar oud!. Een niet nader bekendgemaakte lady GG verzorgt de vocalen in Someone Else Is Stepping In. De nummers worden allemaal behoorlijk lang uitgesponnen op deze live cd, ook Stormy Monday die een prima uitvoering kent, gaat de dertien minuten ruim over. Terry DeRouen speelt een fraaie gitaar solo in dit nummer. Ain’t Nobody’s Business but My Own kent ook een speeltijd van dertien minuten en meer, naast de zang vliegt Goren over de hals van zijn gitaar. Sammy Lee brengt ons met Every Day I Have The Blues naar het eind van deze schijf. De begeleidings band op Live kent een paar aanpassingen, bassist van dienst is Lester Lands en Tadg Gallerman komt op toetsen ondersteunen. Ray Goren is een fenomeen, die het podium mocht delen met muzikanten als Buddy Guy, Jonny Lang en Robby Krieger en zelfs in 2013 op het hoofdpodium van het prestigieuze Chicago Blues festival mocht optreden. In 2014 overlijdt Jamie Powell op tachtig jarige leeftijd en daarmee verliest Ray “the biggest mentor of my life” zoals Ray dat zelf ervaart. Ray Goren is dankbaar voor wat hij heeft geleerd van Jamie Powell en hij speelt nog steeds met de band rond Los Angeles maar heeft zijn peilen nu ook gericht op zijn solo project The Soul Fixers, met wie hij de grenzen van de blues verder opzoekt en zelfs over gaat.

gbe-1
Generation Blues Experience
1. Rock Me Baby
2. When You Leave Don’t Take Nothing
3. Every Day I Have the Blues
4. Little Bluebird
5. Sugar Momma
6. Man Of The House

gbe-2
Live at Lucy’s 51
1. Going Down
2. When You Leave, Don’t Take Nothing
3. Someone Else Is Stepping In
4. Stormy Monday
5. Ain’t Nobody’s Business but My Own
6. Every Day I Have The Blues

Website Generationblues

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.