News Ticker

Johnny Burgin – No Border Blues

Tekst: Martin van der Velde

Johnny Burgin (1969), die gitaar leerde spelen van zijn vader is al vele jaren een vaste waarde in het Chicago bluescircuit. Deze man heeft een waanzinnige staat van dienst en heeft zo’n beetje met alle groten uit het genre op het podium gestaan en ze van zijn vakkundig begeleidingswerk voorzien. Maar tevens deden vele Chicago blues artiesten een beroep op hem om hen te ondersteunen tijdens opnamesessies en zo is Johnny Burgin als begeleider op albums van Billy Boy Arnold, Taildragger, Paul DeLay, Jimmy Burns, Andre Williams, Eddie Taylor Jr. en Jimmy Lee Robinson terug te horen.

Johnny Burgin groeit op in Starkville Mississippi en Greenville South Carolina en begint in de vroege negentiger jaren, tijdens zijn studie aan de Universiteit van Chicago al snel naam te maken met zijn band Rockin’ Johnny and the La-Z-Boys, die dan bestaat uit Martin Lang op harp, Sho Komiya basgitaar, Kenny Smith drums en Rick Kreher op rhythm gitaar, in het bluescircuit van Chicago wanneer ze hun Blue Monday optredens in de Smoke Daddy BBQ in Chicago’s Wicker Park verzorgen. Daarvoor had hij al ervaring opgedaan door te touren als begeleider van Pinetop Perkins en vooral Sam Lay, die jaren lang het drumwerk voor Howlin’Wolf heeft verzorgt en Johnny alle kneepjes van het vak bij brengt. Intieme en vruchtbare samenwerking met Jimmy Burns en James Yancey ‘Taildragger’ Jones volgen.

Uiteraard ontgaat het een en ander Delmark labelbaas Bob Koester niet en al snel biedt hij hem een contract aan en volgen de opnames voor ‘Straight Out of Chicago’ (1997) met bijdrages van Taildragger, Sam Lay en Robert Plunkett. In hetzelfde jaar verschijnt op Random Chance records ‘Rib Tips Live’ van Little Arthur Duncan met begeleiding van de band van Johnny Burgin. Het jaar erop volgt de tweede plaat ‘Man’s Temptation’ van Rockin’ Johnny voor Rob Koester’s Delmark label. De band wordt voor verschillende opname sessie voor Delmark record ingezet en zo verschijnen binnen korte tijd Taildraggers ‘American People’ (1999), Little Arthur Duncan’s ‘Singin’ With the Sun’ en Shirley Johnson’s ‘Killer Diller’ (2001) op het label.

Na het verschijnen van het album Rockin’ Johnny Band ‘More Real Folk Blues’ op Marquis label in 2002 wordt het stil rond Johnny Burgin. De gitaar komt de koffer niet meer uit, sterker nog alles wordt van de hand gedaan en Johnny Burgin stort zich helemaal op zijn gezin en neemt alle tijd voor de opvoeding van zijn dochter. Gelukkig neemt hij in 2009 de beslissing om weer het podium op te stappen en komt nog krachtiger terug dan het moment dat hij besloot te stoppen. Met Taildragger neemt hij voor Delmark records in 2010 de cd/dvd’ Live at Roosters Lounge’ op en hetzelfde jaar verschijnt de Rockin’ Johnny Band cd ‘Now’s the Time’ op 5105 Music. Ook Delmark wil weer materiaal van de band uit brengen, ‘Grim Reaper’ verschijnt in 2012 en nog geen jaar later begeleidt de band Willie Buck op zijn ‘Cell Phone Man’ album, die Buck voor Delmark heeft opgenomen. Onder de naam Johnny Burgin verschijnen de albums ‘Greetings From Greaseland’ (2015) en ‘Neoprene Fedora’ (2017) die beiden in de studio van Kid Andersen in San Jose zijn opgenomen. Twee jaar later volgt ‘Live’ dat wederom op Delmark records verschijnt en ‘Dos Hombres Wanted’, een samenwerkingsproject met Quique Gómez dat op Vizztone records wordt uitgebracht.

En nu ligt daar ‘No Border Blues’, waarop Johnny Burgin de samenwerking is aangegaan met de top van de Japanse blues scene. In 1996 reisde Johnny voor het eerst naar Japan met zijn vriend en Taildragger Band lid Ken Kawashima om daar in plaats van begeleider onder zijn eigennaam te gaan touren. Dit markeert het begin van regelmatige bezoeken aan Japan en samenwerkingsverbanden met Japanse muzikanten, waarmee Johnny nu de cd ‘No Border Blues’ heeft vastgelegd. Een schijf vol authentieke Chicago blues met een uitstapje richting West Coast Blues (Pumpkin’s Boogie). De vocalen deelt hij met pianiste Lee Kanehira (One Day You’re Gonna Get Lucky, Pumpkin’s Boogie), Kotez (I Just Keep Loving Her, Sweet Home Osaka), Kaz Nogio (So Crazy About You), gitariste Nacomi Tanaka (Hurry Up Baby, Sweet Home Osaka) en Iper Onishi (One Day You’re Gonna Get Lucky), die ook nog eens op een flink aantal tracks prima harpspel aflevert. Een rol die hij over de hele cd op voortreffelijke wijze deelt met Kotez en Kaz Nogio. Een trits aan bassisten en drummers zorgen voor een gedegen fundament op dit authentieke Chicago blues album, dat ondanks de vele muzikanten die erop mee spelen toch als één geheel klinkt. Naast eigen materiaal worden een aantal covers naar eigen hand gezet, waarvan Little Walters I Just Keep Loving You een opvallende uitvoering krijgt door het in het Japans ze zingen en “Mada Sukinanda”, wat niets anders dan Just Keep Loving You betekent uit de speakers schalt. Johnny Burgin besluit de cd met een bewerking van Robert Johnsons Sweet Home Chicago, dat hier de titel Sweet Home Osaka mee krijgt. De stad waar Yoshikazu Madokoro in de Fukuda Studio op 2 mei 2019 nagenoeg alle opnames in één dag heeft weten vast te leggen, alleen Two Telephones is op 20 september van hetzelfde jaar in de Riverside Studio in Chicago opgenomen. Keer op keer levert deze Worldwide West Side Guitar Man klasse materiaal af, ook nu met deze Japanse klasse muzikanten, die hem op uitstekende wijze terzijde staan. Genieten van begin tot eind. Klasse cd!

Tracklist:
01 One Day
02 Sunnyland
03 So Crazy About You
04 Hurry Up Baby
05 Melody in C
06 Pumpkins Boogie
07 Mada Sukinanda
08 Rattlesnake
09 Old School Player
10 Two Telephones
11 Samurai Harp Attack
12 Sweet Home Osaka

Website Johnny Burgin

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.