News Ticker

Lucy Malheur – Bad Cat Mama (2018)

Eind 2018 viel mijn oog op de CD Bad Cat Mama van Lucy Malheur. Voor mij kwam zij als verrassing, zij draait achteraf toch al een tijdje mee en had al een vijftal albums op haar naam staan en pas bij de zesde kwam zij pas mij onder de aandacht. Nu blijkt dat zij al vanaf haar tienerjaren zichzelf gitaar heeft leren spelen en haar eigen  teksten schrijft.

Met haar nieuwe CD kan ik dan ook direct aan de bak met zeventien songs, waarvan zestien zelf gepende nummers. Zij heeft voor dit album een tiental uitstekende muzikanten om zich heen verzameld, die allemaal, de ene meer dan de ander, hun steentje hebben bij gedragen. Lucy neemt het meeste vocale werk voor haar rekening en bespeeld naast akoestische en electrische gitaren ook de bas met fret als ook zonder fret en dan pakt zij ook nog zo nu en dan de keyboards erbij.

Er wordt geopend met de CD titeltrack, blues van het zuiverste water met een scherpe solo erin verwerkt en direct in dit eerste nummer valt de aangename stem van Lucy op, dit is een sterk begin. Sugar Daddy blijft bluesy maar wel met een jazzy gevoel, lekker laid back. Dat Lucy zeer breed georiënteerd is was mij al ter ore gekomen en dat blijkt wel  dat naast de blues, ook haar jazzy kant in Hello Kitty,  Coochee-Coo  en Count My Blessings voortreffelijk naar voren komen. Maar ook bij countryinvloeden in Iguana Days en reggae in Tropical Blues, blijft de blues leading. Naast de soms wat old school blues sound is er ook felle bluesrock te horen met felle slide partijen.

Het is een prima CD geworden waar ondanks de invloeden van andere stijlen, de blues de boventoon is blijven voeren, waardoor er een lekker gevarieerd album is ontstaan van maar liefst zeventig minuten.

Website Lucy Malheur

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.