News Ticker

Randy McAllister And The Scrappiest Band In The Motherland – Triggers Be Trippin’

Tekst: Martin van der Velde

Hij leerde het vak van zijn vader, die zowel brandweerman als muzikant is. Op jonge leeftijd begint Randy McAllister met drummen, net zoals zijn vader, die dan al jaren lang de slagwerker is van de band The Flames. Maar daar zal het voor Randy niet bij blijven. Wanneer hij zijn militaire dienst vervult en gestationeerd is bij de U.S. Air Force in Massachusetts komt hij in contact met het harmonicaspel. Dit instrumentje spreekt hem meteen enorm aan en Randy besluit om zich het spelen eigen te maken. Vooral de aanwijzingen die hij krijgt van blueslegende en harmonica master ‘Earring George’ Mayweather uit Boston, helpen hem een eind op weg om het harmonicaspel onder de knie te krijgen. Na zijn diensttijd in 1992 vestigt Randy McAllister zich weer in Texas en ontwikkelt dan zijn zangcapaciteiten en merkt dat songwriting hem redelijk makkelijk afgaat, wat hem tot een uiterst veelzijdig muzikant maakt.

In 1997 tekent Randy een contract bij John Stedman Productions van JSP records uit Londen. Deze samenwerking levert drie albums op. ‘Diggin’ For Sofa Change’ (1997), ‘Grease, Grit, Dirt & Spit'(1998) en in 1999 ‘Double Rectified Bust Head’. De jaren die daarop volgen zal hij zich verbinden aan labels als Severn Records en Reaction Records en levert cd’s op als ‘A Little Left Of Center’ (2001),  ‘Givers And Takers’ (2002), ‘Temporary Fixes’ (2003), ‘Flying High While Staying Low Down’ (2006), Dope Slap Soup’ (2007),  ‘Ain’t Like The Movies’ (2008), ‘Be Like Water’ (2009) ‘Gristle To Gold’ (2015) en een jaar later Fistful Of Gumption.

McAllister heeft zich nooit beperkt tot één muziekstijl, altijd heeft hij geput uit blues aanverwante stijlen en geeft daarnaast ruimte voor Americana en Rootsmuziek in zijn repertoire. In tegenstelling tot zijn vorige albums, waarop hij zelf de drumsticks ter hand neemt laat hij nu voornamelijk het drumwerk over aan Danny Cochran en Sean Mcurly. Het lijkt wel of op het zojuist verschenen Triggers Be Trippin’ voor een iets steviger benadering is gekozen, dit komt mede door het stevige gitaarspel van Brandon Hudspeth. Gevarieerde shuffles en rockers (In A Flick Of A Bic, Beauty And Ugly Upside Down, Bring It On Backbreaker, Math Ain’t Working en Batter Up) laten zich afwisselen met meer soul georiënteerde tracks (The Yin And The Yang en Vacation In My Mind). Na het zeer bluesy kinkend Makeshift Molly, besluit Randy McAllister met een ode aan Jimmy Reed, We Can’t Be Friends (If You Don’t Like Jimmy Reed) waarin Brandon Hudspeth met prima slidewerk en Mcallister met rauw harmonicaspel nog even flink uitpakken. Slechts één cover op dit album, Ivory Joe Hunters Since I Met You Baby, maar die weet McAllister dan wel weer volkomen naar eigen hand te zetten. Triggers Be Trippin is een zeer gevarieerd album geworden, dat aanmerkelijk steviger dan zijn voorganger klinkt. De man beschikt over een zeer prettige zangstem, kan uitstekend uit de voeten op de Mississippi saxofoon en neemt daarnaast ook nog eens op deze uitgave op enkele tracks de drumsticks ter hand. Een multi-instrumentalist die tevens over prima songwriters capaciteiten beschikt gezien het feit dat nagenoeg alle tracks van dit album van zijn hand zijn.

http://www.randymcallister.com

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.