News Ticker

Rick Berthod – Peripheral Visions

Tekst: Martin van der Velde

Rick Berthod ken ik van zijn samenwerking met the Persuader Band, die Los Angeles, California, als thuisbasis had. Met deze band speelde Rick stevige blues. In zijn tienerjaren, toen hij nog in Colorado woonde had hij zich laten beïnvloeden door de muziek van Eric Clapton, Duane Allman, Rory Gallagher, Jeff Beck, Jimi Hendrix en BB King, wat hem deed besluiten om zelf de gitaar op te pakken.

Al snel vormt hij zijn eerste blues-rock band, waarmee hij in zijn regio voor toerende bands als openingsact mag fungeren. Ondertussen had hij ‘The Master Of the Telecaster’ Albert Collins leren kennen en wanneer Rick Berthod in 1988 besluit om naar Los Angels, California te vertrekken is het Albert Collins die hem helpt om de juiste contacten te leggen om aan de West Coast een goede band te kunnen formeren.

Nu ruim dertig jaar verder heeft hij zeven albums op zijn naam staan, heeft hij uitgebreid getourd door Europe, Canada en de USA en het podium mogen delen met een trits aan artiesten waaronder B.B. King, Gregg Allman, John Mayall ,Les Dudek, Savoy Brown, Robben Ford, Etta James, The Yardbirds, Janiva Magness, Chris Duarte, J.J. Cale, Debbie Davies, Delbert McClinton, Robby Kreiger, Coco Montoya, Pat Travers, Peter Wolfe, Savoy Brown, William Clark, Rod Piazza, Guitar Shorty, Eric Sardinas, Tinsley Ellis en Joe Houston. In 2017 wordt hij opgenomen in de Las Vegas Blues Hall of Fame, waarmee hij de erkenning verdient waarvoor hij al die jaren zo hard heeft gewerkt.

Peripheral Visions is Rick Berthods achtste werkstuk, waarop hij opent met de instrumentaal gespeelde track Seeing Sideways, wat verrassend melodieus klinkt en waardoor ik even op het verkeerde been wordt gezet. Ik ken Rick uiteraard van het stevige werk, maar bij track twee, de stevige shuffle Love Hungry komen we op bekend terrein en is er ruimte voor spetterend solowerk. Op More Chance, dat op een funky groove drijft krijgt Rick vocale ondersteuning van Marie-Dominique Rail. De zang is niet Rick’s sterkste wapenfeit, liever laat hij zijn gitaar spreken, zoals in de slowblues Memories, waarop Rick met een big tone de ruimtes uiterst plezierig vult, maar ook pianist Billy Truit flink laat horen dat de achtentachtig zwart witte toetsen voor hem geen onbekend terrein zijn. Een rol die hij ook op de vlotte swing shuffle Much Love met het grootste gemak weet te herhalen. Rick voert het tempo nog even op in de stevige rocker Treat Her Right om vervolgens de vocalen over te laten aan Ron Anaman in de slowblues Fly On, waarop Rick na een gevoelig gespeelde intro het nummer met snedig en flitsend gitaarspel naar een climax weet te brengen. Iets moderner gaat het er aan toe op High Dollar Girl, waarmee Rick richting poppy bluesrock opschuift. Met het grootste gemak schakelt Rick over naar slidespel, waarmee Hard On My Heart doorspekt is. Rick besluit zijn album met het zeer groovy en instrumentaal gespeelde stuk Broken Middle Finger, maar daar is niets van te merken, niets mis met die vingers! Ook zijn medemuzikanten komen ruim schots aan bod en laten even kort horen wat ze in huis hebben, een verrassend slot.

Met Peripheral Visions levert Rich Berthod een zeer gevarieerd album af, waarop hij zijn veelzijdigheid als muzikant op smaakvolle wijze vorm weet te geven. Geen kritiek dan?… de cover van het album wellicht.

Trackinglist:
01 SEEING SIDEWAYS
02 LOVE HUNGRY
03 ONE MOKE CHANCE
04 MEMORIES
05 MUCH LOVE
06 TREAT HER RIGHT
07 FLY ON
08 HIGH DOLLAR GIRL
09 HARD ON MY HEART
10 BROKEN MIDDLE FINGER

Website Rick Berthod

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.