News Ticker

Sugar Blue – Colors

Tekst: Martin van der Velde

Zonder het te weten heeft denk ik iedereen wel eens Sugar Blue op de radio voorbij horen komen. Niet onder eigennaam maar als harmonicaspeler op de hit Miss You van de Rolling Stones, die hij in 1976 in Parijs heeft ontmoet. Het blijft niet bij een eenmalige ontmoeting, Sugar Blue is te horen op de albums Some Girls, Emotional Rescue en Tattoo You. Het aanbod om als vaste begeleider met de groep op tournee te gaan slaat hij af. Maar ook Bob Dylan, Stan Getz, Ray Charles, Frank Zappa en Prince maken graag gebruik van zijn uitzonderlijke vaardigheden op het kleinood.

Sugar Blue komt als James Whiting op 16 december 1949 in Harlem , New York ter wereld. Zijn moeder is zangeres en danseres en is regelmatig in het vermaarde Apollo theater te vinden. Van zijn tante krijgt hij op tienjarige leeftijd zijn eerste harmonica en al snel maakt hij naam als straatmuzikant. In 1975 maakt hij zijn eerste opnames met Brownie McGhee en Roosevelt Sykes. Op advies van Memphis Slim verhuist hij naar Parijs, waar hij het avontuur met de Rolling Stones aangaat. Hier neemt hij ook zijn eerste solo albums Crossroads en From Paris to Chicago op.

In 1982 verhuist hij weer naar de States en vestigt zich in Chicago om van de oude harmonicaspelers te leren. Al snel deelt hij het podium met Big Walter Horton, Carey Bell, James Cotton en Junior Wells en tourt hij twee jaar met de Chicago Blues All Stars onder leiding van zijn vriend en mentor Willie Dixon. Dan is het tijd om zich meer op zijn eigen projecten te richten en neemt hij de albums Absolutly Blue, Blue Blazes en In Your Eyes op, waarvan de laatste twee albums op Alligator Records verschijnen. Sugar Blue heeft door de loop der jaren een heel eigen stijl ontwikkeld en mag gezien worden als een van de meest innovatieve mondharmonicaspelers ter wereld.

Op het zojuist verschenen Colors weet hij weer nieuwe paden te bewandelen. Maar eerst trapt hij af met And The Devil Too, dat me even aan Billy Boy Arnold’s Wish You Would doet denken waarop Sugar Blue met fenomenale riffs ijzersterk van start gaat. Maar er is ook ruimte voor rustige stukken op dit album Bass Reeves en Good Old Days waarop hij zeer sfeervol akoestisch blaast en We’ll Be Allright, waarop het koor Afrika Riz hem komt ondersteunen en een heuse wereldmuziek sfeer ontstaat. En wat te denken van de bewerking van de Beatles song Day Tripper, die met pulserend funky harpspel volledig naar eigen hand wordt gezet. In de funky tracks (Man Like Me, Downhill) komen zijn virtuoze vaardigheden het meest tot zijn recht. Met het afsluitende Keep On zit Sugar Blue iets verder van de blues af en zit hij op een Americana spoor wat hem overigens net zo makkelijk af gaat.

Zijn harpspel is van zo’n enorme klasse dat je bijna vergeet te melden dat deze man ook nog eens over een goede zangstem beschikt.

Website Sugar Blue

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.