News Ticker

Tullie Brae – Revelation

Tekst: Martin van der Velde

Tullie Brae, eerlijk gezegd ik had er nog nooit van gehoord. En een kijkje op het wereldwijde web levert niet eens zoveel meer informatie op. Tullie’s muziekcarrière gaat van start wanneer ze begint te zingen in de kerk, die zich bevindt in de omgeving van de wetlands en katoenvelden van Louisiana waar haar vader als priester werkzaam is. Naast het zingen leert ze zichzelf, zonder er veel moeite voor te hoeven doen piano, gitaar en drums spelen. Al snel blijkt haar artistieke reputatie op te vallen en tourt ze professioneel met diverse gospel groepen door het land. Haar liefde voor de blues sluit naadloos aan bij haar gospel achtergrond.

Tegenwoordig schrijft Tullie Brae haar eigen teksten die zij put uit haar persoonlijke ervaringen waarin liefde en geluk lijken samen te gaan met gebroken harten en pijn. In de loop der jaren heeft ze diverse festivals mogen headlinen en het podium gedeeld met BB. King, Taj Mahal, Paul Thorn, Bonnie Raitt, Tab Benoit, Jimmy Thackery, Coco Montoya, Ruthie Foster, Jimbo Mathus, Carolyn Wonderland, Cedric Burnside, Samantha Fish, Leo Bud Welch, Jimmy ‘Duck’ Holmes, Henry ‘Gip’ Gipson en George Brock. Haar stijl beweegt zich tussen Delta blues en moderne blues, waarin rock, soul en county elementen zijn opgenomen.

Voor zover ik heb kunnen nagaan is ’Revelation’ de opvolger van het in 2014 verschenen ‘Everything Turns Blue’. Bij de eerste tonen van ’Revelation’ moet ik denken aan het nummer Black Velvet, gezongen door Alannah Myles. Een flinke bluezy klinkende hit uit 1989, die geschreven is door het Canadese songwriters duo David Tyson en Christopher Ward. Price of the Blues, de eerste track van het album rocked en shuffled er net zo stevig op los als voornoemd nummer en staat als een huis. Het tempo gaat flink naar beneden op de twee daaropvolgende tracks, Seven Bridges, met fraai slide spel van Brad Webb, en Mississippi Rain zou je onder ballads kunnen rubriceren. Het zelfde gaat op voor New Shoes en het aanmerkelijk ruiger klinkende Ain’t No Good, dat de nodige rock invloeden kent. Vuige gitaargeluiden van Jeff Jensen typeren het groovy slepend Break These Chains, waarop Brandon Santini met zijn begeleidend harmonicaspel het voodoo sfeertje nog even extra kracht bijzet. Een werkwijze die Jensen ook doortrekt in het dreigend klinkend Devil in Deville, maar nu aangevuld met het slidewerk van Brad Webb. Na de poppy song Watch Her Move schuift Tullie in Shine iets meer op richting soul en gospel, al is het alleen al door de ondersteuning van de backing vocals van Daunielle Hill en Mick Kolossa. Tullie Brea besluit Revelation met het mooi klein gehouden Thank You Mom, waarop haar summiere pianospel sfeervol wordt ondersteund door een heus strijkers ensemble (Alice Hasan viool, Myra Hall viola en Alisa Horn cello) wat een rustige poppy ballad oplevert.

Voldoende diversiteit op dit album dat door zijn moderne benadering van de stijl een breder publiek zal aanspreken. Geen voer voor puristen maar bedoeld voor de liefhebbers die invloeden van diverse andere stijlen weten te appreciëren.

Tracklist:

  1. Price of the Blues
  2. Seven Bridges
  3. Mississippi Rain
  4. Break These Chains
  5. New Shoes
  6. Devil in Deville
  7. Ain’t No Good
  8. Watch Her Move
  9. Shine
  10. Thank You Mom

Website Tullie Brae

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.