News Ticker

John Clifton – In The Middle of Nowhere

Tekst: Martin van der Velde

Na het vorig jaar verschenen Nightlife komt John Clifton al snel met een opvolger op de proppen. In The Middle of Nowhere verschijnt net zo als zijn voorganger op het actieve Rip Cat label. Nog even een korte introductie van de man, die met goed gevulde agenda met zo’n 150 optredens per jaar zeker niet als eendagsvlieg te boek staat. Deze uit Fresno, California afkomstige zanger en mondharmonicaspeler wordt tegenwoordig als veteraan van de Westcoast blues scene gezien. Hij tourde wereldwijd en stond als hoofdact geafficheerd op diverse festivals. Hij speelde zelfs op ons Blierock Blues Festival en het Beersel Blues Festival bij onze zuiderburen. Daarnaast maakte hij zijn opwachting  op het Blues Express Festival en het Polish Blues Festival, beiden in Polen en het Bain de Blues Festival in Frankrijk. In 2016 mocht hij aantreden op het Doheny Blues Festival, een van de grootste en belangrijkste festivals van California, waar hij het podium deelde met Edgar Winter en Lynard Skynard. John Clifton formeert samen met zijn broer Bill Clifton  de Californische band The MoFo Party Band, die sinds 1989 Chicagoblues met Westcoast Blues weet te combineren.

Tegenwoordig werkt hij onder eigen naam en brengt hij een mix van Westcoast en Chicago Blues, classic R&B, Soul en vintage Rock’n’Roll. Het respect van zijn collega’s blijkt wel uit het feit dat hij op het podium werd uitgenodigd door James Cotton, Rod Piazza, Tommy Castro, John Mayall, Huey Lewis, Willie Big Eyes Smith, Luther Tucker, Kim Wilson, Billy Boy Arnold, James Harman, en Rusty Zinn om een aantal nummers met hen mee te spelen.

In 2015 verscheen John’s eerste solo album Let Yourself Go, waarvan de single Let Your Self Go een top 10 notering haalde in de Duke University WXDU Americana Show en drie jaar later brengt Clifton het eerder aangehaalde Nightlife uit.

Nu ligt daar In The Middle of Nowhere, waarop we zijn live band, die uit Scott Abeyta (Gitaar), Jake Finney (Bas), Edward Fritz (Drums) en Bartek Szopinski  (Piano) bestaat, als begeleiders aantreffen. John Clifton gaat voortvarend te werk op deze nieuwe schijf. Hij giet zijn blues (I’m Leaving You Baby en In the Middle of Nowhere) in vlotte groovy arrangementen, waarin het stevige harmonicaspel een prominente plek heeft gekregen. Dit gegeven trekt hij door met de vette shuffle If it Ain’t Me Baby, waarin ook een solo rol is weggelegd voor Scott Abeyta en Barten Szopinski. In de gevoelig en jazzy gespeelde instrumental Cool Spot in Hell komt de denderende trein iets tot bedaren. In het vrolijk klinkend Poor Boy kiest Clifton voor akoestisch harmonicaspel om vervolgens in de boogaloo Keep it Clean het kleinood weer flink te laten loeien. Het akoestisch gespeelde Junkie Woman Blues brengt de band in een fraai gespeeld ragtime uitvoering om vervolgens met een stevige boogie, Four Years Ago, en een vlotte shuffle, Ain’t Spending No More Money, op rij hier nog even overheen te gaan. Junior Wells’s So Tired I Could Cry blijft toch een heerlijke song, zeker wanneer John Clifton dit nummer met zijn uitstekende timing en ijzersterk harmonicaspel covert. Het tempo wordt nog even opgevoerd in Honky Tonk Night Time Man, waarmee de cd met rockabilly klanken tot zijn eind komt.

Wat mij betreft heeft In The Middle of Nowhere zijn voorganger Nightlife overtroffen, en ook die schijf was al niet te versmaden. Het is wederom genieten van begin tot eind.

Playlist:

01.  I’m Leaving You Baby

02.  In the Middle of Nowhere

03.  If it Ain’t Me Baby

04.  Cool Spot in Hell

05.  Poor Boy

06.  Keep it Clean

07.  Junkie Woman Blues

08.  Four Years Ago

09. Ain’t Spending No More Money

10. So Tired I Could Cry

11. Honky Tonk Night Time Man

Website Jon Clifton

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.